#2 The Raveonettes – Observator

58365092

 

Υπαρχει κατι χειροτερο απο το να μην εχεις αυτο που ποθεις;Ναι.Να το εχουν ολοι οι αλλοι εκτος απο σενα.Observator ειναι ο παρατηρητης,ο ανθρωπος δηλαδη που προσεχει και περιεργαζεται πληροφοριες για κατι που τον ενδιαφερει.Συνηθως αυτα που μας τραβανε τη προσοχη ειναι κυριως αυτα που δεν εχουμε,καταστασεις που μας ειναι αγνωστες ή εστω ασυνηθιστες.Μπορει να παρατηρεις το πιο απλο πραγμα,τη πιο καθημερινη στιγμη,ενα φιλι,μια αγκαλια χωρις να δινεις τη παραμικρη σημασια σε αλλα φαινομενικα πιο σημαντικα γεγονοτα.Κοιτας αυτα που επιλεγεις εσυ και οχι αυτα που θελουν να σου προβαλουν.

Η θεση του παρατηρητη ειναι μια μοναχικη θεση,ζεις στο περιθωριο,εισαι το περιθωριο.Ειναι δυσκολο να συνηθισεις αυτο το ρολο,κανεις δε θελει,ομως καποιος πρεπει να το κανει,αυτος που γεννηθηκε διαφορετικος,καποιος πρεπει να μεινει τελευταιος.Ειναι αυτη η ζηλεια που σιγα σιγα σε κυριευει,το μισος για τον εαυτο σου,που καποιοι επελεξαν να εισαι διαφορετικος,να μη ταιριαζεις με τους πολλους,η αυτοκαταστροφη που επερχεται.

Ορισμενες νυχτες η ψυχη λυγιζει,βγαινει απο το σωμα με μια ανασα,τιποτα δεν ειναι αρκετο να συγκρατησει τη μελαγχολια σου,εισαι ολομοναχος,παντα ησουν.Μια ζωη αυτοσκοπος, χωρις αιτια, που απεγνωσμενα ψαχνει να βρει νοηματα που δεν υπαρχουν για να παρει αξια.Ειναι οι νυχτες που ολο σου το “μεσα” βγαινει εξω χωρις σταματημο,γινεσαι ενα θεατρο οπου οι αναμνησεις δινουν καθε φορα την ιδια παρασταση,οι σκεψεις σου σκορπιζονται μπροστα στα ιδια σου τα ματια.Απο κατι τετοιες νυχτες ειναι κατασκευασμενο το Observator και για κατι τετοιες νυχτες προοριζεται.

Δημιουργει μια μυστηριωδη ατμοσφαιρα που σου ειναι γνωριμη,σα να την εχεις ξαναζησει.Στο τελος χανεσαι στην αληθεια των τραγουδιων,διοτι το Observator πρωτα απ’ολα ειναι μια συλλογη παρατηρησεων και μετα ενα αλμπουμ.Ειναι αυτη η μουσικη που αγκαλιαζει τη μοναξια σου οταν τιποτα αλλο δεν ειναι αρκετα δυνατο να σε βοηθησει.Ειναι ενας δισκος που φτιαχτηκε για να εκφρασει συναισθηματα και οχι για να συμπληρωσει αλλη μια δισκογραφια ή αλλη μια σειρα συναυλιων.Ισως αυτος να ειναι ο λογος που δεθηκα τοσο με τους Raveonettes,οχι μονο για την αληθεια που βγαζουν,αλλα επειδη αυτη την αληθεια τη ζουν.

Ακουσα το δισκο με το που βγηκε (αρχες Οκτωβριου) οχι απο περιεργεια,αλλα απο αναγκη εκεινης της στιγμης.Αν δεν ειχαν προηγηθει καποια γεγονοτα ισως να μην ακουγα ποτε το Observator,διοτι δε θα το ειχα αναγκη.Ισως να μην ειχα ταυτισθει τοσο πολυ μαζι του.Θα προτιμουσα να μην ειχε γινει τιποτα,για την ωρα θα κρατησω τη κληρονομια που μου αφησε το Observations,το Curse the Night και το You Hit Me (Im Down),τα πρωτα τραγουδια που ακουσα απο το δισκο και που ακομα δε μ’εχουν αφησει να μαθω ποιο ειναι καλυτερο απο το αλλο.

Στο τελος ειναι ολα μια αποφαση.Αποδεχεσαι το “ποτέ” και ζεις τη ζωουλα σου.Δε θα καταλαβω ποτε τους ανθρωπους.

Been There:

#3 Beach House – Bloom

#4 Passion Pit – Gossamer

#5 Until June – Young and Foolish

#6 Chromatics – Kill for Love

#7 Tribes – Baby

#8 Lana Del Rey – Born to Die

#9 The Maccabees – Given to the Wild

#10 Frankie Rose – Interstellar

#11 State Radio – Rabbit Inn Rebellion

#12 Shiny Toy Guns – III

#13 Allo Darlin – Europe

#14 Of Monsters and Men – My Head is an Animal

#15 Tame Impala – Lonerism

#16 The Wallflowers – Glad All Over

#17 Jessie Ware – Devotion

#18 The Mynabirds – Generals

#19 Soulsavers – The Light The Dead See

#20 The Chase – Slings & Arrows

 

 

Advertisements

Τι λες;

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s